Roślina ta w lecznictwie znana jest już od dawien dawna. Uważano przez długi czas, że musi być bardzo dobrym środkiem na zranienia jako sama nie ginie, nawet w momencie kiedy powinna dawno obumrzeć. Babka lancetowata już od wieków przewija się przez lecznictwo i co chwilę znajduje nowe zastosowania. W starożytności sok z babki był zalecany w przypadku ukąszeń, natomiast w średniowieczu służyła jako remedium na złamania, opuchlizny i co ciekawe jako antidotum na miłosne czary. W przypadku medycyny ludowej babka lancetowata zalecana była w przypadku leczenia chrypki, kaszlu, nieżytów w przewodzie pokarmowych oraz przy schorzeniach dróg moczowych oraz w wielu, wielu innych przypadkach, niosła ona pomoc chorym i posiadającym różnego rodzaju urazy. Z pewnością w dużej części przypadków nie pomagała ona wcale, nie wyrządzała też jednak nic złego, w sporej części jednak dawała widzialne efekty.